Foça - 2.bölüm

Foça - 1. bölüm

Baştan sona çok güzel bir gezi oldu. Değişik insanlar, değişik hikayeler... Anlatacak çok şey var ama yorgunluk çok fazla...

Ada mada

Geçen hafta adaya gittik. Pek bir yürüdük. Şöyle söyleyeyim 3,5 saat sadece 20 dk mola verdik. O hafta spora başladım. Uzun bir zamandır gitmiyordum. Kaslar gerilmiş. Cuma, Cumartesi spor yapınca Pazar günü üstüne birde o yürüyüşü yapınca adada lunaparkın orada dedim ki ben bir fayton sefasını hak ettim. (aslında hiç yürüyemeyecek durumda olduğum için kendimi ödüllendirdim...)
Tabi ilk bahar dalımı görünce dayanamadm hemen çektim. Mimozalarda açmıştı, çok güzeldi. Hele sabahın erken saatlerinde birde Bostancı sahilde keyif yapınca ooohhh oldu.
Yanlız ada artık tamamen araplara hitap eder olmuş, servis kalitesi yerlerde.
Birde Eskibağ - büyükadanın popüler mekanı olmuş. Lunaparkın önünde ne kadar araba varsa yarısıda bu mekanın önünde müşteri beklemeye başlamış.
Heyyy gidi eski günler, o yolda geçen faytonları sayardık. Sessiz sedasız bir yerdi şehitliğin orası. Kitabını al kayaların üzerine otur oku, manzarayı doya doya seyretti. Şimdilerde herkes orada....değişti herşey değişti.
Neyse tabiki kayalara tırmandık, kayalara oturduk. Birde güzel yandık. Eve döndüğümde güneş gözlüğümün izi vardı. Burnum kıpkırmızı olmuştu.
Ortadaki çiçek fotoğrafları da benim yeni konuklarım. Cumartesi günü 25 tane aldım, penceremin önündeki çiçekliklere ektim. Sabahları kalkar kalkmaz ilk gördüğüm manzara. Çok mutlu ediyor beni...

Fenerbahçe Parkı ve bizim evin yeni üyeleri

Garipçe

Cumalıkızık - Gemlik

Bendeki tembellik hat safhada olduğu için bir türlü fotoğraf makinemi tamirciden gidip alamıyorum. Belkide ısrarla yeni makine istediğim ve hala ne kullanmak istediğimi bilmediğim içindir. Bu yüzden Cumalıkızık fotoğrafları cep telefonu ile çekildiği için çok kötü oldu...
Dün metroda bir çocuğun kocaman sırt çantası koltukta oturan adamın yüzüne yapıştı. Adam çok rahatsız oluyordu ama ağzını açıp birşey söylemedi. İçimden söylesene adam rahatsız olduğunu demekten bir hal oldum. Herhalde eşim içimdeki konuşmayı duymuş olacak ki, çocuğu uyardı ve çocuk sırt çantasını çekti. Bunu niye anlattım .
 2009 yılında gittiğimde  http://acupofcaffein.blogspot.com.tr/2009/10/cumalkzk.html  bitmek üzere olduğunu düşünmüştüm. 2013 yılı temmuz ayında ise bittiğini ve gidilmemesi gerektiğini düşünmüştüm. 2017 yılında ise Cumalıkızık için tek söyleyeceğim şey şu olabiir, birilerinin önünüzü kesip 500 kelimeyi iki dakikada sıralamasını istemiyorsanız, hiç bir özelliği olmayan dükkandan alınarak bez torbalara ve plastik kaplara konmuş yiyecekleri almak istemiyorsanız, kimsenin evine bakmadığını olduğu gibi bıraktığını görmek istemiyorsanız, penceresine iki sardunya koymayı çok gören bir köyde olmak istemiyorsanız, tüm evlerinde önündeki tezgahlarda aynı ucuz ahşap özelliksiz ürünleri görmek istemiyorsanız KESİNLİKLE GİTMEYİN.
Nasıl kaçacağımızı bilemedik. O kadar turist geliyor köye gidiş yolları bile düzeltimemiş.

Kaçtık hemen oradan. Gemlik hep yol üstündedir ama hiç uğramayız. Bizde o yüzden uğramaya karar verdik. Gün batımı güzeldir her zaman. sahili tam 2 km. Git gel bir 4 km yürüdük. Zeytin aldık. Dönüşünüde kurşunlu üzerinden Zeytin ağaçlarının arasından yaptık....

Bu gezinin en güzel yanı Cemal ustanın (çarşı içindeki yeri) yerinde iskender yemekti. Tek kelime ile nefisti. Eğer önünde 50 dk beklemeyi göze alıyorsanız kesinlikle buna değer...

Sultanahmet civarı

Hava kaç gündür yağmurlu... Bugün güneş açınca hemen şöyle güzel bir kahve içtim keyfim yerine geldi tabiki kahvemide fotoğrafladım.
Geçen gün sırf bir sokak fotoğrafım çok beğenildiği için bugünkü halini de göstermek istedim ve düştüm yollara. İkinci fotoğrafta öncesi ve sonrası var.
Hadi bakalım değişim güzeldir deriz. ancak nasıl değiştiği çok önemli...
Keyifli haftasonları...
Oralarda yürürken bu şarkı çalıyordu siz de dinlersiniz belki...

Candan Erçetin den geliyor...
https://www.youtube.com/watch?v=qKgsi4TwOIo

Happy Birthday... :-)

Günaydın,

her yıl kendi kendime doğum günümü kutlarım bu yıl olayı biraz abarttım her kanaldan doğum günümü kutladım. :-) 10 Ocak da doğdum, gazeticiler gününde. Onlarda kendilerini benim gibi yazdıklarında özgür hissetsinler ne diyeyim...

Bu yaş önemli çünkü resmi olarak kabullenmesemde yaşlılığa (bana göre) ilk adımı atmış oldum... Hayatımda süprizler var.
Bakalım hayat neler gösterecek.

Bu arada en çok sevdiğim MY Way şarkısı ile size bir armağan vermiş olayım...:-)
 https://www.youtube.com/watch?v=UyBtSyWfzBI


Bu şarkının benim için önemi büyük. Her sözü nedense bana beni hatırlatıyor. Sevgiler. Arzu