Sabah sabah okuduğum bu haberle yıkıldım.
İstanbul deyince bir iki yer düşünürüm, bunlardan birisi de Emek sinemasıydı. Türkiyede yaşamak artık bana hiç mutluluk vermiyor.
Monday, April 5, 2010
Popular Posts
-
Bu haftasonu epey bir kaza ve rahatsızlık geçirdim... Önce sağ bacağım ağrıdı...Tam o geçti dereken üzerine düştüm... iki dizimden derin da... -
Aşağıda görünen pasta tarafımdan çok özenle seçilmiştir!!! Binlerce pasta arasından bu pastaya hayran oldum...:-)) bu yazıda devam edecek...... -
Amacımız farklıydı ama ulaşım bizi engellediği için kendimizi Ortaköyde bulduk... Çok güzel vakit geçirdik...Ivır zıvır bile aldık...İyik... -
Cumartesi Anneşkom ve Demet arkadaşımla açılışa gittik. Bu yerin reklamını daha sonra yaparım! Sonrasında da hadi bakalım Sultanahmet civarı... -
Eevet geçen gün otobüste trafikte pek bir sıkıldım... Ne yapsam ne yapsam dedim... Fotoğraf makinesini çıkardım ve gözümün fotoğrafını çek... -
Yazın genelde hafta sonu pek dışarıya çıkmıyoruz...Çünkü her yer çok kalabalık, hava sıcak vb. diğer nedenlerimiz var...:-) Bu hafta sonu ha... -
Doğum günümü kutlayan herkese en içten teşekkürlerimi iletiyorum. Sevgiler Acupofcaffeine... -
here's to a wonderful New Year and a warm adieu to the old! here's to happiness, good times, good cheer and the many joys to Unfol... -
Bugün akşam iş çıkışı canım Nişantaşıma gittim. Çoookkkk güzel olmuştu. Bu güzelliği sizinle de paylaşmak istedim. Abdi İpekçi caddesi boyu... -
2006 yılında unutulmaz bir tatil yapmıştık canım dostlarımla beraber. Bu fotoğraflarda o tatile ait. Daha öncede yayınlamış olabilirim. Ama...
4 comments:
yazik ki ne yazik!
@bestecim,
Ne kadar üzüldüğümü bilemezsin. Arkadaşlarla ilk gittiğimiz sinema. Güzel anların başlangıcı. Filmden çıktıntan sonra bile beyoğlunun atmosferinde filmi yaşamak. Hafif rutubet kokusu. Emektar yer göstericileri. Bordo kalın perdesi,tavandaki süslemeler, vs.vs.
Onun karşında Bup kafeterya vardı. Birde orası el değiştirken bu kadar üzülmüştüm.
Beyoğlunun gönlümdeki yeri başkadır.
Neyazıki gönlüm çok yaralandı.
aynen tevellut benzer galiba:) Bup lisede kacip kacip gittigimiz ilk Beyoglu kafeizde nasil unuturum. Emek'in yeri baska, cok hikayesi var, festivallerde kapisinda bekledigimiz, yer gostericileri sahene perdeleri, duvar susleri, ozel filmleri; bilet satan sarisin kadin; gozluklu her daim musterileri karsilayan sahibi oldugunu dusundugum sahis, nice nice anilar, boyle bir hayvanliga nasil cesaret ediyorlar inanilmaz!
en azindan imza kampanyasina katilabiliriz http://the-lizard-queen.blogspot.com/2010/04/emek-sinemasn-yasatalm.html
Post a Comment