Wednesday, December 8, 2010

Bir öğle

Bugün öğle molasında karnımı doyurmadım ama ruhumu doyurdum...:-)) çok artistik oldu bu cümle ama ne yapayım bugünde böyle olsun. Bana çok şey hatırlatan ve düşündüren valizleri gördüm. Dünya savaşlarında insanların ellerinde bir valizle ülke ülke dolşmaları, Kübadan özgürlük için kaçanlar,yahudiler, beyoğluna gezmek için gelen şık insanlar, dantel ve ipek elbiseleri içindeki zarif bayanlar, yazarlar, sanatçılar, vs. vs.
Birden bire hiç ülkem olmasını istedim. Elimde bir valizle seyahat etmek ve durmak istediğim yerde soluk olmak ve yeniden yola koyulmak, ne güzel olurdu.


KAYIP ÇOCUK
Birden işitilmez olsun ayak seslerim;
Gölgem bir başka sokağa sapıversin;
Unutayım bir anda her şeyi,
Nerde oturduğumu,
Bir tuhaf adem olduğumu Can adında.
Aklım arayadursun başka kapılarda kısmetimi,
Ben, bilmediğim sokaklarda bir başıma;
Gönlüm öylesine geniş, öyle ferah,
İlk defa görmüş gibi dünyayı,
Bir şaşkınlık içinde, yeniden doğmuş gibi;
Hatırlamam artık değil mi, dostlar,
Hatırlamam artık garipliğimi?
CAN YÜCEL














Posted by Picasa

Posted by Picasa



Posted by Picasa


4 comments:

Berceste said...

Yok Arzu, hic ulkenin olmamasi guzel degil, ama gezgin olmak guzel. O ilk fotograftaki bavullardan en alltaki kirmizi olanindan bizim vardi :P Hatta hala evde bir yerlerde hurc niyetine duruyor :P

Pembe panterli cami sevdim, bizimki gorse "anne anne penpanter bak" derdi :)

yagmur said...

ARZU YINE HARIKA CEKIMLERLE BIZE GULUMSEMIS..HEM ANILARI HEM GOZLERI DOYURAN KARELER. NERDE ACABA BU DUKKAN VEYA DUKKANLAR?
SEVGILER

Kon-Tiki (Ashley) said...

Ayakkabı boyacısı beni çok duygulandırdı. Buralarda da öyleyim.Böyle görünce dayanamıyorum insanları.Değişik bir post olmuş nostaljik antika ve eski.

A cup of Caffein said...

Yağmur,
Bu dükkanlar çukurcumada. teşekkürler. sevgiler

Ashley,
Evet biraz nostaljik oldu.
sevgiler
arzu

About

.
 
google-site-verification: google6264df489a134469.html